Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2006

Ξεβάψανε οι έρωτες...


Ξεβάψανε οι έρωτες κι ας θες να τους θυμάσαι,
τίποτα δεν απέμεινε δικό τους ν’αγαπάς
μόνο σκιές μισόσβηστες που σκύβουν σαν κοιμάσαι
και ψυθιρίζουν θελτικά κοντά τους για να πας...

Τότε ανασαίνεις μυρωδιές και λόγια πυρωμένα
που μόνο κάποιος εραστής τόλμησε να τα πεί
κι όπως αγγίζεις το κορμί σιγά μα αγριεμένα
εκείνη σου κρυφογελά κι αρνιέται να ντραπεί...

Αλήθεια ποιάς το άγγιγμα σημάδεψε τη μνήμη
και ποιάς η φλόγα να’καψε τα φύλλα της καρδιάς
ποιά δύναμη να ημέρεψε του έρωτα τ’αγρίμι
και ποιά τραγούδι έπλεξε της ακροθαλασσιάς;

Ταξίδι κάνει η σκέψη σου εκεί που σβήσαν τ’άστρα
εκεί που δεν ξεχάστηκε το χθές και σ’οδηγεί
σε πόθους και σε θύελλες,σ’αμμοκτισμένα κάστρα
σ’αγάπες που δεν πάτησαν τα πόδια τους στη γη...

Δεν υπάρχουν σχόλια: