Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2006

Ανάμνηση...


Θολή ανάμνηση του χθές που με ζαλίζεις
μια άλλη Εγώ στη θάλασσα σου κολυμπούσα,
μια άλλη ύπαρξη που πια δεν με ορίζεις
γυμνή απο όλα τα όνειρα μου που φορούσα...

Απο μακριά,για το καλό μου,σ' αγναντεύω
τόσο καθάρια και γαλήνια που φοβάμαι
φοβάμαι μήπως εισ' εκείνο που γυρεύω
που μια ζωή μ'έχει απ'το κρίμα στο λυπάμαι...

Αυτή η κατάντια όλο γυρνά και με τυλίγει
απο καιρό λογαριαζόμουν ξεγραμμένη
όσοι αλήθεια μ'αγαπάνε είναι λίγοι
πάνω στη χούφτα μου τη μια χαρακωμένοι...

Τώρα τι μένει απ'τα λίγα που ζητούσα
χρόνια ερείπια του πριν μου αυταπάτες
εσύ το ξέρεις πιο καλά πως αν μπορούσα
θα σε μισούσα και θα ζούσα τις αγάπες...

Δεν υπάρχουν σχόλια: