Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

Πρώην σιωπές


Πρώην σιωπές...

Πιαστήκανε τα όνειρα απο ονείρων μνήμες

και ξέγνοιαστα αρνήθηκαν να ζήσουν τη ζωή

με υποσχέσεις ψεύτικες φτιάξαν αγάπης ρίμες

και πίστεψαν η πλάνη τους πως ειν’ αληθινή...


Με μάγεψαν και ‘μένανε οι όμορφες βιτρίνες

και πρόδωσα αυτόβουλα τις πρώην μου σιωπές

‘Με την καρδιά μην σκέφτεσαι’ ψιθύριζαν εκείνες

όμως με ξεμυαλίσανε ερώτων προτροπές...


Σκιρτήματα πρωτόγνωρα στ’ αμάθητο το σώμα

ανοίγαν δρόμους πύρινους της πιο γλυκειάς φωτιάς

κι όπως γλιστρούν οι στεναγμοί σε φιλημένο στόμα

έτσι τα λόγια γλίστραγαν στα βάθη μιας ματιάς...


Μικρά πολύ κι ανύμπορα τα τείχη της ψυχής μας

κι όσα ποτέ δεν τόλμησαν τα χείλη μας να πουν

θα ρίξουν τα εμπόδια της κάθε ενοχής μας

πρώην σιωπές θα γίνονται, γι’αυτούς που αγαπούν...

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Αιχμαλωτίζοντας σκιές



Αιχμαλωτίζοντας σκιές…


Αιχμαλωτίζοντας σκιές και αυταπάτες
αλήθειες έβλεπα μα γύριζα τις πλάτες
κι αν στο μυαλό με χίλια τρέχανε οι σκέψεις
τόσες πληγές, ποια να προλάβεις να γιατρέψεις…

Στων πιο βαθιών μου εμμονών τις ουτοπίες
στέγαζα όλες της καρδιάς μου τις νοθείες
κι ούτε που αφέθηκα ποτέ να καταλάβω
πως τη ζωή αν δεν τη ζεις σε κάνει σκλάβο…

Κρυβόμουν πάντα στη σιωπή που αγαπούσα,
φεύγαν οι μέρες και εγώ ήμουνα απούσα
κι όσα ταξίδια είχα τάξει στη ψυχή μου
γι’ αυτά δεν ήρθε η σωστή η εποχή μου…

Αιχμαλωτίζοντας σκιές και αυταπάτες
αιώνιες μου ‘μοιαζαν αγάπες μου φευγάτες
και ενώ ξεμάκραιναν και μου ‘γνεφαν ‘αντίο’
εγώ τους έμπλεκα ανάσες για το κρύο…